Zjawisko wrażliwości dermooptyczej

Praca dyplomowa, autor: Renata Rzeszutek


Spis treści:

Definicja

Teorie i hipotezy - działanie fizjologiczne

Teorie i hipotezy - właściwości fizyczne

Fenomeny dermooptyki

Nietypowe eksperymenty

Zjawiska związane z widzeniem skórnym

Odczuwanie wrażeń dermooptycznych

Czynniki wpływające na odbiór zjawiska dermooptycznego

Ćwiczenia praktyczne

Doświadczenia własne

Zakończenie

Bibliografia



Zakończenie

Zjawisko wrażliwości dermooptycznej pomimo wielu prób i eksperymentów nie zostało do końca wyjaśnione. Nadal budzi wiele kontrowersji i sprzecznych opinii. Szczególnie jego pochodzenie oraz sposób odbierania bodźców. Wieloletnie spory dotyczą przede wszystkim dokonania wyboru mechanizmu postrzegania, w którym jedni dopatrują się zjawisk czysto fizjologicznych, a inni wyłącznie pozazmysłowych. Przedstawione powyżej teorie i hipotezy mogłyby służyć za poparcie zarówno jednej jak i drugiej strony. Jednakże wrażliwość dermooptyczna charakteryzuje się wyraźnym związkiem pomiędzy oddziaływaniem zjawisk fizycznych występujących w naturze, a możliwościami fizjologicznymi żywego organizmu.

Liczni naukowcy (A.Leontiew, A.Nowomiejski, G.Łozanow, K.Boruń, L.Stefański ) wykazali przecież, że intensywny trening oraz wykorzystanie odruchu warunkowego może obniżyć próg wrażliwości na oddziaływanie promieniowania elektromagnetycznego zarówno części widma widzialnego jak i podczerwonego. Jednocześnie pozwala on zwiększyć wrażliwość skóry na typowe doznania zmysłowe, na przykład termiczne (ciepły, chłodny ) czy mechaniczne ( gładki, szorstki ). Fakty te świadczą o wyraźnym związku zjawiska z fizjologią żywego organizmu. Pomimo nie odkrycia specyficznych fotoreceptorów odpowiedzialnych za odbiór wrażeń dermooptycznych, zjawisko takiego "odbioru" zachodzi. Fotony oddziałując na ładunki elektryczne w przestrzeni okołoskórnej pobudzają znajdujące się tam komórki czuciowe skóry. Być może dzieje się to za pośrednictwem zwykłego doznania zmysłowego, które z powodu wyłączenia tradycyjnego kanału przekazu, to znaczy wzroku, wymusza inną drogę zdobywania informacji . Mózg na drodze treningu zdobywa nowe, funkcjonalne umiejętności., które można wykorzystać do celów praktycznych. Ponadto okazało się, że zdolność "widzenia skórnego" jest dość powszechna, podobnie jak zdolność ludzkiego mózgu do uczenia się.

Z drugiej strony zaliczanie wrażliwości dermooptycznej do grupy zjawisk pozazmysłowych również nie wydaje się rzadkością. Prawdą jest, że trudno wyznaczyć granicę między tym, co moglibyśmy odebrać jeszcze za pomocą zmysłu dotyku, a tym co żadną miarą już w ten sposób nie da się odebrać. Jednakże w przypadku, kiedy odległość od badanego obiektu jest zbyt duża, aby mógł on wywołać jakiekolwiek wrażenia odczuć zmysłowych, powinniśmy mówić o innych zjawiskach odbioru informacji, takich jak telegnozja, telepatia czy jasnowidzenie, a nie o wrażliwości dermooptycznej. Jest to inny rodzaj postrzegania pozazmysłowego. Różnica polega przede wszystkim na braku konieczności bezpośredniego kontaktu z obiektem badanym jaki ma miejsce w "widzeniu skórnym". Wielu parapsychologów uznało, że "czytanie" tekstu na znaczną odległość ( Louis S.), czy opisywanie rysunków (S.Ossowiecki ) lub podawanie informacji zawartych na złożonych kartkach papieru ( B.Riess ) dowodzi zdolności dermooptycznych badanego. Niewykluczone, że w niektórych przypadkach rzeczywiście chodziło o taką zdolność, ale prawdopodobnie w większości były to przykłady innych zjawisk pozazmysłowych, jedynie pozornie podobnych, ze względu na rodzaj opisywanego obiektu, co spowodowało ich pomyłkową klasyfikację. Ponadto świadczą o tym bardzo szczegółowe i pełne uzupełnień opisy, podawane przez uczestników wyżej wymienionych eksperymentów, które swoim zakresem wykraczają daleko poza możliwości dermooptyki. Ich uczestnicy musieli uzyskać te informacje na drodze przekazu pozazmysłowego.

Innym interesującym zjawiskiem jest posługiwanie się przez eksperymentatorów przedmiotem, który pomaga na przykład jasnowidzowi czy psychometrze w uzyskaniu informacji na temat tego przedmiotu lub zdarzeń z nim związanych, a nawet szerokiego tła rozgrywających się wydarzeń. Ma tu zastosowanie wspomniana wcześniej teoria śladu ( S.Manczarski ), w której przedmiot spełnia jedynie rolę "drogowskazu". Być może jest to ogniwo łączące wszystkie wysunięte teorie i hipotezy w logiczną całość. Jeżeli w materii informacja pozostawia mentalny ślad, to wykorzystując zjawiska falowe i działając w kierunku przeciwnym możemy tę informację odbierać.. I to dopiero sposób odbioru informacji będzie świadczył o zaistniałym rodzaju zjawiska czy to postrzegania pozazmysłowego, czy też percepcji zmysłowej.

Wrażliwość dermooptyczna jest jednym ze szczególnych przypadków odbioru informacji z otaczającej nas rzeczywistości. O wyjątkowości tego zjawiska wśród innych zjawisk parapsychologicznych przesądza jego niewielki obszar oddziaływania i ukierunkowanie na odbiór cech fizycznych badanego obiektu. Dermooptyka łączy cechy fizjologicznej wrażliwości zmysłowej żywych organizmów z falowym zjawiskiem przekazu informacji, która jako zmodyfikowana cecha materii jest wszechobecna w czasoprzestrzeni. Z tego też powodu systematycznie rozwijana i trenowana wrażliwość dermooptyczna, mogłaby stać się zjawiskiem znacznie bardziej powszechnym w populacji ludzkiej. Praktyczne korzyści płynące z jej rozwoju są nie do przecenienia. Szczególnie przyczyniłaby się do poprawienia życia codziennego osób niewidomych i niedowidzących, umożliwiłaby rozwój prostych metod diagnostyki jednostek chorobowych, wykrywania wczesnych zmian anatomicznych i energetycznych w organizmie człowieka, a także zapewne znalazłaby wiele zastosowań w przemyśle i badaniach naukowych. Dlatego też należy żywić nadzieję, że dermooptyka w przyszłości stanie się integralną częścią nauk przyrodniczych i wzbogaci wiedzę człowieka o otaczającym go świecie.









Praca chroniona prawami autorskimi


| Linki | Współpraca |
| Copyright by Gabinet Jaspis | Powered by lh.pl | Design & Code by Shil |