Zjawisko wrażliwości dermooptyczej

Praca dyplomowa, autor: Renata Rzeszutek


Spis treści:

Definicja

Teorie i hipotezy - działanie fizjologiczne

Teorie i hipotezy - właściwości fizyczne

Fenomeny dermooptyki

Nietypowe eksperymenty

Zjawiska związane z widzeniem skórnym

Odczuwanie wrażeń dermooptycznych

Czynniki wpływające na odbiór zjawiska dermooptycznego

Ćwiczenia praktyczne

Doświadczenia własne

Zakończenie

Bibliografia



Definicja

Zjawisko zwane "wrażliwością dermooptyczną" jest zdolnością do rozpoznawania barw, wzorów, rysunków oraz odczytywania znaków i tekstów bez pomocy wzroku. Stąd też często używana nazwa "widzenie paraoptyczne". Odbiór sygnałów odbywa się za pośrednictwem skóry, której w zasadzie cała powierzchnia może wykazywać paranormalne zdolności percepcji. Jednak na podstawie obserwacji stwierdzono wrażliwość tylko wybranego jej fragmentu, różnego u wielu badanych osób. I tak na przykład znane są liczne przypadki "widzenia" skórą twarzy (ze szczególną wrażliwością jej lewej strony oraz skroni), skórą pleców i brzucha (Lena Bliznowa z Charkowa), skórą lewego ucha (pacjentka Cezarego Lombroso), a także skórą łokcia, nosa oraz języka. Jednakże najczęściej i największą wrażliwością wykazuje się skóra dłoni i palców, zarówno po wewnętrznej jak i zewnętrznej stronie (jeden palec lub kilka). Sposób, w jaki skóra odbiera bodźce optyczne i przekazuje je za pośrednictwem układu nerwowego do mózgu, był przedmiotem wielu badań. W jej budowie anatomicznej i biochemicznej nie stwierdzono obecności receptorów takich jak czopki i pręciki, które na podobieństwo siatkówki oka, mogłyby zamienić obraz widzialny (za pośrednictwem reakcji chemicznej rozkładu rodopsyny) na impuls nerwowy. Nie jest to zatem zdolność "widzenia" na zasadach optycznych, co mogłaby sugerować często używana nazwa "dermooptyka". Natomiast biorąc pod uwagę specjalizację skóry jako organu, należy zauważyć obecność licznych receptorów termicznych oraz zmysłu dotyku. One to pozwalają na odbiór pewnych wrażeń zmysłowych, które są nam niezbędne w codziennym życiu. Czasem jednak, gdy siła bodźca jest niewystarczająca do wywołania reakcji bezpośredniej w postaci wrażenia zmysłowego, może dojść do zapisania nieuświadomionego sygnału w pamięci. Następnie w procesie uczenia się dochodzi do rozróżniania i porównywania bodźców w konsekwencji czego nabywamy zdolności postrzegania. Wyuczoną w ten sposób zdolność, można by nazwać postrzeganiem pozazmysłowym, gdyby nie fakt, że w zasadzie została ona nabyta drogą zmysłu dotyku i wykształciła się jako odruch warunkowy na bodźce w normalnych sytuacjach nie zauważalne. W tych okolicznościach całkowicie zrozumiałe staje się wykorzystywanie zjawiska wrażliwości dermooptycznej tylko przez nieliczną grupę osób. U jednych, z różnych przyczyn odbiór bodźców o niewielkim znaczeniu objawił się spontanicznie jako odruch warunkowy, u innych został wyuczony jako odpowiedz na utratę zmysłu wzroku. Prawdopodobnie każdy z nas ma potencjalną możliwość uaktywnienia swoich zdolności dermooptycznych. Warunkiem jednak jest wyzbycie się sceptycyzmu, uwierzenie we własne możliwości oraz swobodny przepływ odczuć zmysłowych.












Praca chroniona prawami autorskimi


| Linki | Współpraca |
| Copyright by Gabinet Jaspis | Powered by lh.pl | Design & Code by Shil |